Πρώτη σελίδα
 
 Curriculum vitae
 Ημερολόγιο
 
 Ποιητικά
 Δοκίμια & άρθρα
 Μεταγραφές
 Συνεντεύξεις
 Τα επικαιρικά
 Ατάκτως ερριμμένα
 
 Κ.Κ. in Translation
 Εικονοστάσιον
 
 Ξενώνας
 Έριδες
 Florilegium
 
 
 Συνδεσμολόγιο
 Impressum
 Γραμματοκιβώτιο
 Αναζήτηση
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Γιώργου Βαρθαλίτη

DE NOVA INSULA BUTOPIA





Η μυθική νήσος Βουτοπία κείται στο μέσον του Ειρηνικού Ωκεανού. Η Βουτοπία αποικίστηκε από Έλληνες ναυτικούς το 20.000 π.Χ. και αποδεικνύει περίτρανα και την αρχαιότητα του ελληνισμού και την ελληνικότητα του Ειρηνικού Ωκεανού. Αρχαιολογικές έρευνες αποκάλυψαν στη νήσο Βουτοπία θολωτούς τάφους με πλούσια κτερίσματα (χρυσές προσωπίδες, σφραγιδόλιθους, χάλκινες πανοπλίες, ρυτά σε σχήμα βοοκεφαλής) παρόμοια με αυτά που ανακαλύφθηκαν στην Αργολίδα. Επίσης βρέθηκαν πλήθος επιγραφές στη Γραμμική Β, οι οποίες περιλαμβάνουν και κείμενα φιλολογικού ενδιαφέροντος, όπως μια πρώιμη εκδοχή της Ιλιάδος, του έπους του Γκιλγκαμές, της αιγυπτιακής και της θιβετιανής Βίβλου των Νεκρών και της εβραϊκής Γένεσης, πράγμα που μαρτυρεί αψευδώς την ελληνική προέλευση αυτών των κειμένων, τα οποία μεταφράστηκαν αργότερα στα αιγυπτιακά, τα ασσυροβαβυλωνιακά, τα θιβετιανά και τα εβραϊκά (όλες αυτές οι γλώσσες ήταν αρχικά ελληνικές διάλεκτοι).

Προσέτι, ανακαλύφθηκαν και οι πρώτες πυραμίδες, περίπου 16.000 χρόνια παλαιότερες από τις αντίστοιχες της Αιγύπτου, τις οποίες άλλωστε κατασκεύασαν Έλληνες αρχιτέκτονες από τη Βουτοπία. Έλληνες εξερευνητές από τη Βουτοπία αποίκισαν για πρώτη φορά την Αμερική και ίδρυσαν τον πολιτισμό των Μάγιας (η λέξη Μάγιας προέρχεται από την ελληνική «μάγος»).

Στη Βουτοπία υπάρχουν πολλά βουστάσια. Η οικονομία της Βουτοπίας στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στην εκτροφή βοοειδών. Υπολογίζεται πως στα βουστάσια της Βουτοπίας εκτρέφονται χίλια διαφορετικά είδη βοών. Υπάρχουν και ελευθέρας βοσκής βόδια που ζουν στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια της Βουτοπίας.

Αν και ο πολιτισμός της νήσου είναι κυρίως κτηνοτροφικός, στη Βουτοπία αναπτύχθηκαν εξαιρετικά οι τέχνες, οι επιστήμες και τα γράμματα. Ιδίως τα μαθηματικά έφτασαν στη Βουτοπία σε μεγάλη ακμή, καθώς οι μαθηματικοί της νήσου καταγίνονταν από αρχαιοτάτων χρόνων στην επίλυση της διαφορικής εξίσωσης που θα καθόριζε τον αριθμό των βραχυκεράτων και των ακεράτων βοών, δίχως μέχρι τώρα να κατορθώσουν να αποφανθούν οριστικά. Έτσι ιδρύθηκαν πολλές μαθηματικές ακαδημίες, και ήδη από την αρχαιότητα, εφευρέθηκαν υπολογιστικές μηχανές, πρόδρομοι των σημερινών ηλεκτρονικών υπολογιστών, που θα βοηθούσαν στην επίλυση τόσο περίπλοκων εξισώσεων. Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων εικάζεται πως είναι μια τέτοια υπολογιστική μηχανή.

Η διδασκαλία δε των μαθηματικών σ' όλες τις βαθμίδες της βουτοπικής εκπαίδευσης σχετίζεται με υπολογισμούς βοών. Αναφέρουμε ενδεικτικά το εξής πρόβλημα που προτείνεται στους μαθητές της Τρίτης Δημοτικού: Ένας βοσκός έχει δεκατέσσερα βόδια. Πουλάει τα πέντε. Αγοράζει δύο νεογνά βόδια και προσφέρει το ένα στον ναό του Μεγάλου Βοός. Πόσα βόδια του μένουν τελικά;

Αλλά και οι εικαστικές τέχνες ακμάζουν στη Βουτοπία. Γλύπτες και ζωγράφοι επιδίδονται με απαράμιλλο καλλιτεχνικό ζήλο στην απεικόνιση του ζώου. Οι πλατείες κοσμούνται από αγάλματα βοών, στην είσοδο του κεντρικού λιμένα υψώνεται γλυπτός κολοσσός βοός, ενώ τα δημόσια και τα ιδιωτικά μέγαρα στολίζουν τοιχογραφίες με βόες. Ακόμα κι ο πιο φτωχός κάτοικος της Βουτοπίας θεωρεί καθήκον του και ελάχιστο δείγμα φιλοκαλίας να ομορφύνει την ταπεινή του αγροικία ή τη βρώμικη τρώγλη του με αγαλματίδια ή πίνακες βοών.

Από τα είδη του λόγου, στη Βουτοπία καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα η βουκολική ποίηση. Οι πρώτοι, άλλωστε, ποιητές της Βουτοπίας ήταν αληθινοί βουκόλοι που συνέθεταν τα κάπως άκομψα άσματά τους παίζοντας φλογέρα. Εξ ου και οι ποιητές στη Βουτοπία ονομάζονται βουκολιαστές. Ξεκινώντας από τα πρώτα χονδροειδή βουκολικά τραγούδια, η ποίηση στη Βουτοπία έφτασε σε υψηλό βαθμό εκλέπτυνσης. Το εθνικό έπος της Βουτοπίας είναι η Βουκολιάδα που περιγράφει την οδύσσεια ενός βουκόλου –του ιδρυτή της Βουτοπίας– που μετά την καταβύθιση της Ατλαντίδας οδήγησε τα λείψανα των αποδεκατισμένων Ατλάντων και του ποιμνίου τους στη νέα τους νησιωτική πατρίδα.

Γενικότερα, στη Βουτοπία ακμάζουν όλες οι τέχνες. Κάθε χρόνο διοργανώνονται ποικίλα φεστιβάλ, εκθέσεις και διαγωνισμοί. Ύψιστη καλλιτεχνική διάκριση στη χώρα αποτελούν ο Χρυσούς κι ο Αργυρούς Βους, που απονέμονται στους νικητές του Μεγάλου Βουκολικού Διαγωνισμού (όπως στα σύγχρονα κινηματογραφικά φεστιβάλ απονέμονται χρυσές και αργυρές άρκτοι).

Σε αντίθεση με τις σύγχρονες κοινωνίες, που θεωρείται ύβρις να αποκαλέσεις κάποιον «βόδι», στη Βουτοπία αυτό είναι η μέγιστη φιλοφρόνηση. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για μια κοπέλα από το να την πεις «βοώπιν».







Ως προς την θρησκεία της Βουτοπίας, λατρεύεται ο θεός Βους. Στον θεόν Βουν είναι αφιερωμένος περίλαμπρος ναός, όπου ιερουργούν περί τους χίλιους εκτομίες. Την άνοιξη τελείται η μεγάλη εορτή του Βοός, η σημαντικότερη θρησκευτική πανήγυρις στη Βουτοπία. Με βαθιά κατάνυξη περιφέρεται ανά τις οδούς και τις αγυιές της πόλης το είδωλο του Χρυσού Βοός, το ιερότερο θρησκευτικό κειμήλιο της Βουτοπίας. Προπορεύεται ο μέγας Αρχιερέας φορώντας τιάρα σαν των Φαραώ και των Παπών και κρατώντας ποιμαντορική ράβδο που απολήγει σε σκαλισμένη κεφαλή βοός. Ακολουθούν οι υπόλοιποι ιερείς φορώντας χρυσοποίκιλτα άμφια. Το βράδυ της γιορτής θυσιάζονται σ' ολόκληρη την πόλη εκατόμβες μέσα σε μια ατμόσφαιρα γενικής ευωχίας, άγριας οινοποσίας και έκρυθμου χορού. Γενικά, οι θρησκευτικές πανηγύρεις στη Βουτοπία δεν είναι αφορμή για αυτοσυγκέντρωση, περίσκεψη και τόνωση του θρησκευτικού αισθήματος, αλλά για ξέφρενο γλέντι. Το δε ιερατείο αποτελείται από νωθρά κι αποβλακωμένα παχύδερμα, στα οποία κάθε σπίθα πνευματικότητας έχει σβήσει. Οι ιερείς πρεσβεύουν πως όσο ο άνθρωπος προσεγγίζει την κατάσταση του βοοειδούς, σε τόσο υψηλότερες σφαίρες ύπαρξης ανέρχεται. Η ησυχία κι η μυστική νιρβάνα είναι πρωτίστως υπόθεση στομάχου. Έτσι οι ιερείς της Βουτοπίας περνούν τον καιρό τους τρώγοντας και πίνοντας.

Η διοίκηση της Βουτοπίας διακλαδίζεται σε πολυδαίδαλο οργανισμό που στεγάζεται στον κεντρικό διοικητικό λαβύρινθο. Αυτός ο λαβύρινθος διαιρείται σε πλήθος τομείς και υποτομείς, τμήματα, παραρτήματα και υποπαραρτήματα με διευθυντές, τμηματάρχες και υποτμηματάρχες, τομεάρχες, προϊσταμένους, γενικούς γραμματείς, ειδικούς γραμματείς, βοηθούς γραμματέως Α, βοηθούς Β, υπαλλήλους, γραφείς και άλλους ων ουκ έστι αριθμός. Κάθε αίθουσα οδηγεί σε άλλη αίθουσα, κι αυτή σε άλλη, και ούτω καθ' εξής επ' άπειρον. Πρακτικά, αν μπεις εκεί μέσα, εγκλωβίζεσαι ες αεί και δεν βγαίνεις ποτέ. Στο κέντρο του λαβυρίνθου βρίσκεται η ύπατη αρχή, ο Μινώβους, τον οποίον όμως κανείς δεν έχει δει ποτέ και για αυτό πολλοί αμφισβήτησαν κατά καιρούς την ύπαρξή του όπως και την ύπαρξη του κέντρου του λαβυρίνθου, υποστηρίζοντας πως αυτό συνεχώς μετατοπίζεται και άρα βρίσκεται παντού και πουθενά. Όλοι όμως οι αντιρρησίες εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς και κανείς ποτέ δεν τους ξαναείδε.

Συνελόντι ειπείν, η Βουτοπία δεν μοιάζει με καμιά χώρα σύγχρονη ή αρχαία, αλλά κατά κάποιον τρόπο συνιστά την πεμπτουσία όλων, αφού αποτελεί την ιδεατή πολιτεία, την Πολιτεία-Ιδέα ή την Ιδέα της Πολιτείας, της οποίας οι επιμέρους ιστορικές πραγματώσεις είναι απλά απεικάσματα που δεν φτάνουν ποτέ την ακραιφνή λάμψη του αρχετύπου. Αυτά τα ολίγα για τη Βουτοπία.



  ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ :

   Εθνικό και Αρχαιολογικό Μουσείο Βουτοπίας,
   δείγματα βουτοπικής τέχνης της κλασσικής και μέσης περιόδου
   (περ. 120ός και 63ος αι. π.Χ. αντίστοιχα).
   

[ 17. 10. 2008 ]


Content Management Powered by UTF-8 CuteNews

© Κώστας Κουτσουρέλης